channel1.jpgchannel2.jpgchannel3.jpgchannel4.jpg

1) Czym jest Aikido? 

2) Podstawowe zasady

3) Etapy w Aikido

 

 


O Aikido 

Aikido (jap. 合気道 aikidō, w dawnym zapisie 合氣道) – japońska sztuka walki skodyfikowana przez Morihei Ueshibę pod koniec dziewiętnastego i na początku dwudziestego wieku.

 

Twórca aikido oparł rzuty i dźwignie na starodawnym i na wpół mitycznym nurcie aikijutsu, a pracę nóg i sztukę posługiwania się bokkenem na tradycyjnej szermierce kenjutsu.

Sztukę posługiwania się jō i koordynację ruchów na podstawie jōdō ze szkoły yagu-ryū. Jak żadna inna sztuka walki, aikido kładzie nacisk na moralny i psychologiczny wymiar działań oraz na odpowiedzialność za zdrowie i życie drugiego człowieka w całym procesie treningu i walki.

Techniki aikido składają się głównie z rzutów, dźwigni, szczególnie z dźwigni na małe stawy: nadgarstki i łokcie oraz uników i padów (ukemi). Oprócz walki wręcz, aikido zawiera elementy walki bronią, w celach ćwiczebnych używane są jō, bokken, tantō. Według Jerzego Miłkowskiego, autora książek o sztukach walki, w najbardziej rozbudowanych systemach aikido wyróżnia się ponad dwa tysiące technik lub kombinacji technicznych.

Aikido współczesne składa się z kilkunastu szkół i nurtów, o mniej lub bardziej praktycznym nastawieniu. Sztuka walki przerodziła się obecnie w szeroko rozumianą działalność rekreacyjno-zdrowotną, o jednej z najbardziej kwestionowanych – spośród wszystkich sztuk walki – przydatności do samoobrony. Przedmiotem częstych dyskusji jest skuteczność technik aikido w przypadku rzeczywistej walki.

Koreańską sztuką walki, wykazującą podobieństwo do aikido w technikach dźwigni i rzutów, jest hapkido.

Elementy technik aikido wykorzystuje w swoich filmach aktor Steven Seagal.

 

Źródłosłów słowa "aikidō":
ai (jap. 合) – połączenie, zjednoczenie;
ki (jap. 気) – duch, energia (od chińskiego qi);
(jap. 道) – droga, metoda, sposób, nauczanie; ->powrót

 


Podstawowe zasady w Aikido

Neutralizacja agresji
Jak należy rozumieć pojęcie: czysta neutralizacja agresji? Oznacza to, że zaawansowany aikidoka potrafi obronić się, nie powodując żadnej poważnej kontuzji u rywala, wywołując jedynie tymczasowy ból.

Dynamika ruchu
Pojęcie: "dynamika ruchu" w przypadku aikido rozumiemy następująco: kiedy przeciwnik się porusza, powinniśmy wykorzystać moment bezwładności poruszającego się ciała przeciwnika.

Zasada wirującej kuli
Aikidoka stanowi centrum, oś ruchu wirowego (kuli). Napastnik natomiast jest na zewnątrz "kuli" - jest więc zmuszony do poruszania się szybciej niż aikidoka. W efekcie ciało napastnika porusza się po obwodzie "kuli" znacznie szybciej, niż ciało aikidoki w centrum "kuli". Dzięki takiej różnicy prędkości łatwiej jest aikidoce pozbawić rywala równowagi. Ważnym elementem jest zachowanie odpowiedniego dystansu od atakującego. Zbyt mała odległość od atakującego powoduje, że aikidoce brak jest miejsca na wykonanie techniki aikido. Zbyt duża odległość między aikidoką a atakującym powoduje utratę przez aikidokę kontroli nad ciałem przeciwnika.
Aikido nie przeciwstawia atakowi ani szybkości, ani gwałtowności. Szybkość poruszania się aikidoki musi być dostosowana do szybkości ataku przeciwnika. To atakujący decyduje o szybkości reakcji aikidoki. Bardzo ważna jest płynność ruchów. Gwałtowne, nieciągłe ruchy powodują u napastnika niepożadane odruchowe reakcje, takie jak np. napięcie mięśni albo zatrzymanie się.
Techniki aikido wykonuje się całym ciałem. Nie wolno szarpać, ciągnąć ani pchać przeciwnika rękami. Ręce służą jedynie do trzymania przeciwnika. Ruch uzyskujemy oddziaływując na przeciwnika całym swoim ciałem.

Przykład: Trzymamy przeciwnika za klapy marynarki i mamy przesunąć go w swoją stronę. Laik wykorzysta siłę mięśni bicepsów i ugnie łokcie. Aikidoka cofnie się i obniży postawę. Obniżenie ciała uzyskujemy przez ugięcie nóg w kolanach. Nie łamiemy ciała w biodrach składając się w pół. Dlatego postawa jest szeroka, tak aby zachować równowagę po ugięciu kolan.
>Dużą trudnością jest osiągnięcie zrelaksowanego napięcia. Całkowite rozluźnienie sprawia że ciało nie jest przygotowane do wykonania ruchu. Usztywnienie ciała uniemożliwia płynne poruszanie się. Dlaczego? Kiedy łapiemy np. piłkę lekarską, napinamy ciało, by przeciwstawić się jej masie i sile uderzenia. Jeśli jednak nie jest to piłka lekarska, ale piłka wykonana z miękkiego materiału, np. gąbki, to rozluźniamy się. Do takiego stanu naszego ciała dążymy.  ->powrót

 


Etapy treningu Aikido

renshu

RENSHU
Etap początkowy, w którym ćwiczący powtarza podstawowe formy

 


 

kunren

KUNREN
Bardziej intensywny i urozmaicony trening, na przykład w trakcie seminarium Aikido

 


 

tanren

TANREN
Zaangażowanie w powtarzanie form technik, zaangażowanie, przekonanie do treningu bez względu na wszelkie przeszkody

 


 

keiko

KEIKO
Poczucie zrozumienia pierwotnych zasad powtarzanych technik

 


 

kufu

KUFU
Zastosowanie sztuki i jej zasad w różnych sytuacjach dnia codziennego

 


 

shugyo

SHUGYO
Mistrzostwo — najgłębszy z możliwych duchowy i fizyczny trening

->powrót 

stat4u